welcome

เชียงใหม่

วันที่ 12-14 ธันวาคม 2551

ระยะทางโดยประมาณ 1700 กิโลเมตร

โค้ง นับไม่ไหว

ไปแอ่วเหนือกับครอบครัว

ได้ไปเป็นครั้งที่สามและ(เราคนเดียว)

แต่ในสามครั้ง ให้ความรู้สึกที่ต่างกัน

ไปกี่ครั้งก็ประทับใจทุกครั้ง

12เดินทาง

-ออกจากบ้านตี5

-ถึงพิษณุโลก ไปไหว้พระพุทธชินราช

-ถึงลำปาง ไปนั่งรถม้า

-ถึงเชียงใหม่ตอนเย็นๆ พักเชียงใหม่

13เที่ยว

-เที่ยวบ่อสร้าง

-เที่ยวน้ำพุร้อน

-เที่ยวถ้ำเมืองออน unseenมาก แนะนำๆ

-เที่ยวพืชสวนโลก

-เที่ยวต่อที่ดอยอินทนนท์  ไหว้พระมหาธาตุนภพลภูมิสิริ-นภเมทนีดล

-นอนบนดอยๆ

14กลับ

-อุณหภูมิยามเช้า 3 องศา

-ตื่นแต่เช้าไปดูพระอาทิตย์ขึ้น

-ไปดูทะเลหมอก สวยงาม

-สายๆเที่ยวน้ำตกแม่ยะ สวยสุดในเชียงใหม่

-กลับบ้านเฮา ถึง5ทุ่ม

ปล.ไว้โตแล้วเดี๋ยวพาไปเที่ยวเน้อ^^

-----0 คะแนน 0-----

ความสะดวกสบายในการเดินทาง      ++++

ความสนุกสนาน                       ++++

ที่พัก                                  +++

บรรยากาศ                            +++++

ความตั้งใจที่จะกลับไปเยือน           +++++

“

บางสิ่ง

  ไม่จำเป็นต้องเก็บ

ถ้ามันทำให้เจ็บ-ตรึงตรา

บางสิ่งก็ควรทะนุถนอมไว้

เป็นรอยอาลัยของวันเวลา

”

เที่ยว...ปาย...ทั่ว

ไปเที่ยวมาแหละ

7-12 ตุลาคม 2551

เชียงใหม่-ปาย ^^

นับว่าเป็นครั้งแรกที่ไปปาย

เป็นครั้งที่สองที่ไปเชียงใหม่

ดีใจได้กลับมาแอ่วเมืองเจียงใหม่อีกครั้ง

เย้ๆ

(ก่อนไป)

ปาย...มีอะไรน้อ

ปาย...จะสวยขนาดไหน

ปาย...จะบรรยากาศเป็นยังไง

ปาย...ทำอะไรที่นั้น

ปาย...ได้ยินชื่อนี้มาแต่ไกล

ปาย...ปาย...ปาย

ปาย...ด้วยคน ฮาฮาฮา

แล้วเค้าหาว่าเราใจง่ายแหละ

ชวนวันเดียวก็ตกลงไปกะเขา

มันมีสาเหตุ สงสัยหนีอะไรบางอย่าง งึงึ

แต่ก็ดีใจที่ได้ตัดสินใจ....ปาย ^^

อะๆเข้าเรื่อง

วันที่7 สอบเสร็จบ่ายๆ ก็ไปเที่ยว

ไปกับเพื่อนๆสิบเอ็ดคน

ออกเดินทางสามทุ่ม โดย อิสานทัวร์

ออกเดินทางจากขอนแก่น

วันที่8 ถึงเชียงใหม่แปดโมงเช้า

ต่อรถตู้ไปปายถึงตอนเที่ยงๆ

กว่าจะถึง ต้อนผ่าน 762 โค้ง

โอ้ว เกินอะไรขึ้นหละทีนี้ 

ท้องไส้ปั่นป่วนไปสองวันเลยทีเดียว ฮาฮา

แล้วเข้าที่พัก “หลับฝันดี” แบบว่าๆ

สร้างได้กลืนกับธรรมชาติมาก

ชอบๆ ชิวมากมาย สบายใจ

บ่ายๆก็ไปเช่ามอเตอร์ไซด์ขับทั่วปาย

กลายเป็นเด็กแว๊นซะงั้น ฮาฮา

หลังจากนั้นเราก็ไปเที่ยวน้ำตกหมอแปงกัน

ก็ถ่ายรูปกันซักหน่อย ก็ไปกันต่อยังชุมชนชาวจีน

ไปดูชุมชนจีน ที่นี่มีชิงช้าสวรรค์ด้วย หนุกหนานๆ

แล้วก็ไปกินข้าวซอยกันที่ในเมืองปาย ร้านนี้ขึ้นชื่อพอสมควร

กินเสร็จไปเดินตลาดสดปาย ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่

แล้วก็กลับที่พัก อาบน้ำอาบท่าพักผ่อนกัน

ตกเย็นก็ออกไปหาข้าวเย็นกิน เดินเล่นถนนคนเดิน

หมดแล้วหนึ่งวัน เหนื่อยแต่หนุกหนาน

วันที่9 วันนี้เราไปเที่ยวน้ำตกแพมบก

ก็ไกลพอสมควร พอไปถึงแทบอึ้ง

แต่พอปีนไปข้างบน โอ้วใช้ได้เลย

ก็ถ่ายรูปๆ แช่ขาเล่นน้ำ แล้วก็ไปต่อที่ ปาย แคนย่อย

ดูชื่อก็นึกภาพเอาเองแล้วกัน งึงึ แล้วเราก็เดินทางกลับกัน

ระหว่างทางไปแวะกัน coffee in love

ร้านนี้ดังมาก อยู่ในหนังสือหลายๆเล่ม

เนื่องจากรูปแบบร้านแล้วก็บรรยากาศ

แต่เรื่องรสชาติ ...ต้องไปชิม เอ๊ะยังไง

 เอาเป็นว่าไปกินบรรยากาศร้านก็พอ คิคิ

เสร็จก็กลับที่พัก ไปเอาชุดไปเล่นน้ำตกหมอแปง

เล่นซักหน่อยก็กลับ ระหว่างทางฝนตก

เปียกกันท่วนหน้า เอิ๊กๆ

 ถึงที่พักก็อาบน้ำพักผ่อนแล้วก็ไปหาข้าวกิน เดินเล่นอีกตามเคย

วันที่10 วันนี้ไปสะพานสงครามโลกครั้งที่2

แต่อ่านประวัติมันไม่ใช่แฮะ แต่ก็ช่างเถอะ ถ่ายรูปกันใหญ่

 หลังจากนั้นก็เดินข้ามถนนไปพักที่ร้านกาแฟวาวี

ก็นั่งพักร้อนอยู่ซักพักใหญ่ แล้วก็ไปกันต่อที่น้ำพุร้อนท่าปาย

ไปแช่น้ำร้อนก่อน งึงึ  เที่ยงๆก็กลับเมืองปาย

ไปกินส้มตำหน้าอำเภอ หมดไปหลายครกทีเดียว งึงึ

แล้วก็กลับที่พัก นอนเก็บแรง เย็นๆก็ไปขับรถเล่น

 ใช้น้ำมันให้หมด เพราะจะกลับแล้ว เสร็จก็ไปหาอะไรกิน

ไปซื้อของฝาก แบบว่าวันจ่ายอะนะ ซื้อแหลกเลย เอิ๊กๆ

ตอนดึกๆไปเดินเล่นงานวัดนิดหน่อย

ไปยิงปืนได้สปายสามขวดกับโค้กหนึ่งขวด คุ้มๆ ฮาฮา

แล้วก็กลับไปเล่นไพ่ และก็นอน ZzZzzz…

วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะได้นอน(ที่)หลับฝันดี งึงึ

แล้วคงคิดถึงเสียง เอ้ว ทุกเช้าทุกเย็น

ที่ชาวบ้านเค้าไล่นกกัน ฮาฮาฮา ติดใจในพลังเสียง

วันที่11 ตื่นสายๆประมาณสิบโมง บะบายหลับฝันดี 

แล้วไปกินไอติมร้าน Fruit Factory สาขาใหญ่

ก็อร่อยดีๆ แล้วก็ไปคืนรถมอเตอร์ไซด์

แล้วก็นั้งรถตู้กลับเชียงใหม่ เกือบขึ้นรถไม่ทัน...งึงึ ขากลับไม่เมาแฮะ

เพราะว่ากินยาแก้เมา ฮาฮาฮา ถึงเชียงใหม่ก็ไปพักที่โรงแรมรักไทย

ก็ไม่ใกล้ไม่ไกลจากถนนคนเดินอะนะ

แต่วันเสาร์เป็นถนนคนเดินเล็ก เสียดายไม่ได้ไปถนนคนเดินใหญ่

แต่ก็โออะนะ ก็ซื้อโคมมาปล่อยกัน อันใหญ่มากๆๆ

 ป๊ะๆป่อยโค้มๆ(ภาษาเหนือ) ^^ ปล่อยทุกข์ไปก็โคม...เพี้ยง

วันที่12 ตื่นอีกตามเคย แล้วก็ check out  

ตอนเที่ยงแล้วก็ไปเซ็นทรัล แอร์พอทพลาซ่า

ไปดูหนังซะงั้น ฮาฮาฮา

แล้วหกโมงก็ไปขึ้นรถกลับ ได้นั่งรถ ป.2 ประมาณว่าจอดทุกที่

โอ้วใจจะขาด เมื่อไหร่จะถึงบ้านนู๋ T-T

วันที่13 ถึงขอนแก่นตอนเก้าโมงเช้า โดยสวัสดิภาพ เย้เย้เย้

(หลังไป)

ปาย...มีอะไรบอกไม่ถูก

ปาย...สวยงามยามเงียบงัน

ปาย...บรรยากาศมากมาย

ปาย...ทำอะไรหลากหลาย

ปาย...ได้ยินได้สัมผัสแล้วหละ

ปาย...ปาย...ปาย

ดีใจที่ได้...ปาย

บะบายเมืองเล็กๆอย่าง...ปาย

ปล.รูปเดี๋ยวลงเน้อ 

-----0 คะแนน 0-----

ความสะดวกสบายในการเดินทาง              ++++

ความสนุกสนาน                             ++++

ที่พัก                                       +++-

บรรยากาศ                                  ++++

ความตั้งใจที่จะกลับไปเยือน                  +++++

“

ให้หัวใจเดียวดายบ้าง

เพื่อความอ้างว้างสร้างความฝัน

ปีกนกรักฟ้ากว้างนั้น

เพราะฟ้าไป่กั้นปีกกาง

”

  ดีจ้า

***เวลาอ่าน ให้อ่านไปพร้อมกับเพลงของspace ก็ดีนะ***

ตอนนี้เป็นอะไรไม่รู้ รู้สึกแปลกๆ อาการไม่ค่อยดี ทั้งร่างกายและจิตใจ!! เป็นอะไรของมันก็ไม่รู้ เบื่อ เซ็งเป็นบ้าอะไรเนี่ย  คิดอะไรอยู่ในหัวมากมาย ไม่รู้จะบอกยังไง  อยากระบายออกมาเป็นภาษาฮังการี เอ๊ะยังไงระบายไม่เป็น เฮ้อ หนักใจ เป็นอะไรของมันวะเนี่ย ยิ่งคิดยิ่งน้อยใจ ยิ่งคิดยิ่งสับสน ท้อแท้ ผิดหวัง ไม่มีคนให้ระบาย ก็เกรงใจหนิ พูดไม่ออกบอกไม่ถูก แต่พิมพ์ถูก ก็เลยพิมพ์ดีกว่า โอ้ว เพ้ออะไรของมัน อย่าว่ากันนะ  คนอย่างเราก็ได้แต่เพ้อ...ไป เอาอะไรแน่นอนไม่ได้ ขึ้นลงยังกะน้ำทะเล แต่ไม่เค็มเหมือนน้ำทะเลหรอก  ตอนนี้ในใจเกิดอาการน้อยใจ ใจน้อย น้อยใจ ทำไมก็ไม่รู้ ไม่อยากรับรู้อะไรเลย รู้ไปก็เจ็บก็น้อยใจ อิจฉาคนอื่นเหรอ ไม่รู้สิ ไม่แน่ใจ บอกไม่ถูก สับสน ว้าวุ่น วุ่นวาย น่าอายเนอะ  เกิดเป็นคนก็เป็นบุญเท่าไหร่ ดีกว่าเกิดเป็นอะไรก็ไม่รุ้ แต่เกิดมาทั้งทีทำไมมันไม่เพอร์เฟคไปซะทุกอย่างเลยหละ ก็เลือกเกิดไม่ได้หนิ จริงมั้ย ถ้าเลือกได้ไม่ขออะไรมากมาย ขอแค่ความสุขตลอดไป เท่านั้นก็พอแล้วหละ ไม่เห็นแก่ตัวเกินไปใช่มั้ย  ความรักนะเหรอ รู้สึกดีกับมันจัง แต่ก็เสียใจกับมันจัง อ้าวงงมั้ย ไม่มีอะไรให้งงหรอก ก็มันเป็นแบบนั้นจริงๆ ความรักดีนะถ้าไม่หึงไม่หวงมากเกินไป ไว้ใจเชื่อใจสิสำคัญ ทำได้มั้ยหละเรา ไม่รู้สิ อะไรก็ไม่รู้ เง้อ หาคนที่ทนเราได้นี่ยากเนอะ ใครเค้าจะทนเราอยู่ฝ่ายเดียว ฐานะไม่ดี หน้าตาไม่มี ปัญญาไม่เกิด ใครเค้าจะสนใจหละ เจมส์เอ้ย ทุกข์ก็ใจ สุขก็ได้ ใช่เลย คุณเคยสนใจใครมากๆมั้ย ทั้งที่เค้าไม่รู้จักอะไรเราเลย แต่เรารู้จักอะไรเค้ามากมายก่ายกอง มันเป็นอะไรที่มีความสุขมากๆ หาที่ไหนไม่ได้เลย  แอบชอบ แอบรัก แอบปลื้ม ดีออกนะ สุขคนเดียว ไม่ให้ใครมาทุกข์ด้วย สบายใจ ไม่ต้องแคร์ใคร เพราะเราบ้าอยู่คนเดียว คิดแล้วมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก^^  ตอนนี้ปีสองแล้วเหรอ เออใช่ปีสองแล้ว แต่ยังทำตัวเหมือนมัธยม  หรือประถม หรืออนุบาลอยู่เลย เฮ้อ เกรดไม่ดี แต่เอฟเลย เยี่ยมมั้ยหละ ไม่อายที่จะบอก สบายใจที่จะอวด ฮาฮาฮา ขำคนเดียวไม่เกี่ยวกับใคร บ้าบอเนอะ จะสอบแล้วเป็นแบบนี้ทุกที เครียดได้ใจ แต่นั่งชิวอยู่หน้าคอมฯ เยี่ยมมะหละ ทำไงได้ ไม่อยากอ่าน ไม่มีสมาธิ ไม่มีกำลังใจ และคนสนใจ แล้วเราจะเรียกร้องจากใครหละ เฮ้อ เค้าไม่สนหรอก มาใช่คนที่น่าสน เป็นแค่คนอีกคน แล้วจะมาน้อยใจอะไรหละ มันขึ้นอยู่กะตัวเองหนิ เฮ้อ แต่เราไม่ใช่คนแบบนั้น ขอแค่ความสนใจ เท่านั้นเองอะ แต่ช่างมันเถอะ เพ้อดีกว่า บ้าซะให้พอ ก่อนที่จะมีไม่เวลาให้บ้า นั้งฟังเพลงสบายใจ ฟังเพลงแล้วอิน โอ้วน้ำตาซึม คิดได้ไง เอิ๊กๆ ผู้ชายก็ร้องให้เป็น แต่น้ำตาที่ไหลออกมาต้องมีความหมาย ไม่ง่ายที่จะไหลออกมา ไม่ใช่ความออนแอ ไม่ใช่เรื่องน่าอาย จริงมั้ยหละ คิดยังไงก็ระบายออกมา สาระมีรึป่าวก็ไม่รู้ แต่ดีกว่าเครียดจนต้องพบจิตแพทย์ คุ้นๆเหมือนเกิดขึ้นกับเราเลย งึงึ กลัวทำให้พ่อแม่ผิดหวัง กลัวเป็นตัวถ่วงของบ้าน ถามตัวเองว่าตั้งใจพอรึยัง ตอบเลยว่ายัง นั่นไงหละเหตุ และผลก็คือ ชีวิตตอนนี้ไง น่าอายเนอะ ท้อแท้ได้ใจ ทำไงดี ลาออกมาทำนายังจะดีกว่าเรียนแล้วโดนไทร์ ถ้าจะโดนไทร์ ซิ่วมะดีกว่าเหรอ ลาออกมาไม่ดีกว่าเหรอ จบสี่ปีภูมิใจ ห้าปีหกปีน่าอายอยู่ ใครไม่อาย แต่เราอาย เอิ๊กๆ แต่เราต้องทำได้ๆๆ ขยันหน่อยเจมส์เอ้ย บนทางเดินแห่งความฝัน ไม่มีพรมแดงให้เราเดิน จะมีก็แต่ความจริงที่เราต้องเผชิญกับมัน หนักหนาเท่าไรก็ต้องฝ่าฝันให้ได้ คิดได้นะ แต่ทำไม่ได้ ทำไมไม่รู้ ได้แต่สอนได้แต่บอกคนอื่น ตัวเองดันเอาตัวไม่รอด ถ้ามีใครรู้เค้าจะฟังเราอีกมะเนี่ย  เอิ๊กๆ แต่ไม่แคร์ ด้วยความแรง บอกด็กว่าไม่บอก ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย ถึงคำบอกคำสอบความห่วงใยจะไม่ดีเท่าใคร แต่ก็กลั่นออกมาจากใจและมอบให้ด้วยความจริงใจ จริงๆนะ  เหมือนเป็นคนไม่มีอนาคตเลยอะ ทำอะไรก็ไม่เคยจะดีหรอก ประสบความสำเร็จอะไรบ้างในชีวิต ได้แต่ถามตัวเองไปวันๆ ถึงข้างนอกอาจจะดูยิ้ม แต่ข้างในหนะสิมันตรงข้ามกะข้างนอก เฮ้อ ทำไงได้หละ เก็บมันไว้ข้างในดีกว่า เพื่อความสุขของคนอื่น บางที่การที่เราเป็นผู้ให้คงดีกว่าการที่เราเป็นผู้รับ จริงป่าว พยายามให้ถึงที่สุด แล้วเราจะไม่เสียใจกับมัน จบดีกว่า อยากจบก็จบเอาดื้อๆ ฮาฮาฮา คิดได้ค่อยมาเพิ่ม เพิ่มๆทำไมนะ เวลาที่เราต้องการใคร มันช่างหายากอะไรเช่นนี้ หรือว่าเราคิดไปเอง หรือว่าใครต่อใครไม่เหมือนเดิม หรือว่าเราต้องการมากไป หรือว่าเราเอาแต่ใจเกินไป หรือว่าอะไรอะ เฮ้อ ไม่มีความพอดีในชีวิต มากก็มากไป น้อยก็น้อยไป ความพอดีคืออะไร เฮ้อ ยิ่งคิดยิ่งจะกลายเป็นคนมีปัญหาขึ้นทุกวัน อะไรเอ่ย สี่ตืนเดินมาหลังคามุงกระเบี้ยง อ้าวไม่ใช่ปัญหาแบบนี้ หรือว่าจะ1+1ได้เท่าไหร่  แบบนี้ก็ไม่ใช่อีกแหละ บ้าๆพอๆขึ้นๆลงๆ น่าเบื่อน่ารำคาญจริงคนอะไร อย่างว่าหละใครจะทนคนแบบนี้ได้นานๆ ไม่ได้ดีอย่างใคร ช่วยเหลืออะไรเค้าก็ไม่ได้ มีแต่สร้างปัญหา  โถ่เว้ยเจมส์เอ้ย อื่มก็นะความตายไม่ใช่ทางออกของปัญหา กลับเป็นบาปซะมากกว่าที่คิดที่จะตาย เคยคิดอยากตาย แล้วก็เข้าใจด้วยว่าคนที่อยากตายเค้าเป็นยังไง น่าสงสารเนอะ ถ้าคนที่ฆ่าตัวตายย้อนเวลาได้ คงไม่มีใครอยากตายหรอก เชื่อสิ... เฮ้อ อารมณ์เดิมกลับมาอีกครั้ง ให้ตายเถอะ อะไรของมันวะเนี่ย สนใจๆๆๆเหรอ เซ็งสุดๆ ตั้งใจ  ขยันซักทีสิเจมส์เอ้ย  เจมส์เอ้ยเจมส์ เจมส์โว้ย ตื่นจากความฝันได้แล้ว ตื่นๆ จะฝันไปถึงไหน หงุดหงิดจริงให้ตายเถอะ  ท้อหวะ  คาดหวังสูง แต่จะทำได้มั้ย สงสารพ่อแม่จัง ลูกไม่ดี เฮ้อ 

บะบาย